31 januari 2019

Bel haar nou gewoon…

Gisteren kreeg ik via de app een filmpje binnen dat mijn hart liet smelten. Een week of 6 geleden verzorgde ik de uitvaart van een oma van 2 kleine mannen van een jaar of 8. Ze hielpen mij met van alles mee. En ik zei nog dat ik ze geweldig strerk vond. Met een glimlach op hun gezichten en een troostknuffel onder de arm, zeiden ze me gedag. Omdat ze niet heel ver weg wonen zei ik: ik zie jullie vast nog wel een keertje. En dat hebben ze onthouden 😉

Gisteren had hun vader ze stiekem gefilmd. Een van de jongens pakte de krant waarin mijn advertentie stond en zei tegen zijn moeder: “kijk dan, hier.” En wees de advertentie aan. “Wat staat daar?” Vroeg zijn moeder. En hij las voor : “Simone Beijer.”
Waarop zijn moeder vroeg:” ja, en nu?” “Bellen”, zei hij vol overtuiging. Maar volgens zijn moeder kon dat niet meer zo. “Wel waar,” klonk het toen. “Kijk”, en hij las mijn telefoonnummer voor. Toen zijn moeder vroeg waarom zei hij:”vragen wanneer ze komt”. Om er achteraan te zeggen:”ik vind haar lief”.

Jullie raden het al, ik was verkocht. Dus vanmiddag tussen de bedrijven door ben ik toch even met 2 extra nieuwe troostknuffels en 2 zakken snoep langsgegaan bij hem en zijn broertje. We hebben even gekletst en ik heb hun prachtige legostad op zolder uiteraard ook bewonderd. En daarna toch ook even uitgelegd dat het nummer in de krant alleen is, voor als mensen me nodig hebben, als er iemand is overleden (gewoon voor de zekerheid). Maar dat zij speciaal zijn en daarom bijna als enigen nu 2 troostknuffels hebben. Toen hij vroeg:”Wanneer kom je weer?” Heb ik hem eerlijk uitgelegd dat ik nu ook andere kindjes ging helpen als ze verdrietig waren.  Dat snapte hij en zijn broertje wel om er vervolgens achteraan te zeggen:”kom maar gewoon als je een keertje tijd hebt”.

Zulke momenten maken mijn vak meer dan de moeite waard. Bedankt lieve mannetjes voor t gezellige momentje vanmiddag
Dit vergeet ik.nooit meer….💖