27 november 2019

Herdenken

Vorige week dinsdagavond en gisteravond hebben we een herdenkingsdienst gehouden voor de nabestaanden van de overleden mensen wiens uitvaarten wij afgelopen jaar mochten verzorgen. Juist nu de dagen korter en de avonden lang en donker zijn, is het goed om letterlijk licht aan te steken, maar ook om figuurlijk een lichtje te zijn. Dit jaar hielden we deze avonden voor het eerst. Het idee erachter was om echt nog iets bijzonders voor de nabestaanden te willen en kunnen doen.

Maar oh, wat bleek dit ook bijzonder voor mij en mijn team. Zoveel families die we weer mochten ontmoeten…en even mochten knuffelen. Om te horen hoe het nu met ze gaat en ze waar nodig een hart onder de riem te steken. Naast de prachtige muzikale omlijsting van de Muzidima’s, die o.a. nummers zongen zoals “Tot jij mijn liefde voelt” en “Imagine”, hebben we alle namen genoemd en lichtjes aangestoken. Maar vooral ook van hart tot hart met elkaar gesproken over hoe moeilijk het afscheid was en nog steeds is. En ook hoe het verliezen van geliefden ons verandert. Dat we naast het verlies ook iets “gewonnen” hebben. Namelijk oog voor elkaar en begrip voor anderen. Met daarbij de uitdaging om ook af en toe een lichtje voor een ander te zijn. Juist zodat we er samen voor kunnen zorgen, dat t om ons heen een beetje minder donker is. Voor “onze” families, want zo voelen ze nog wel steeds een beetje, was het waardevol.

En voor mij….?
Voor mij waren het avonden met een gouden randje. Wat ben ik dankbaar voor het werk wat ik mag doen en het vertrouwen wat ik van hen kreeg.