24 november 2016

Sweet sixteen…..

Facebook vraagt wat ik aan het doen ben.
Zal ik het delen? Vraag ik me af.
Ik kom namelijk net het kerkhof af.
Op zich niet zo raar voor een uitvaartonderneemster. Gisteren en de dag ervoor was ik hier ook, maar toen was ik aan het werk.
Toch ben ik er op mijn vrije dag ook even.
Omdat, mijn lieve jongen, het vandaag jouw geboortedag is. De dag dat ik beviel van een veel te vroeg geboren en in mijn buik al overleden zoontje….
Vandaag zijn we 16 jaar verder. Zestien jaren waarin het verdriet veel minder is geworden en ik geen waarom vragen meer heb.
Want jouw geboorte, jouw overlijden, heeft me gevormd tot wat ik nu mag zijn. Ik verzorg uitvaarten, ben er voor mensen die heel veel verdriet hebben en help ze een afscheid zo persoonlijk mogelijk te maken. Dat had ik op mijn 25e toen ik aan jouw grafje stond niet kunnen denken. Maar ik geloof met heel mijn hart dat het zo heeft moeten zijn.

Jarenlang voelde ik mij moeder van twee opgroeiende meisjes en een baby jongentje.
Je zus en zusje zijn inmiddels al 17 en 13.
En vanmorgen gebeurde er iets….
Op je 16e verjaardag veranderde jij in mijn gedachten van baby naar puber.
een stoere grote kerel…. en terwijl ik dat dacht huilde ik niet. Nee…er verscheen een glimlach om mijn mond en ergens is er iets van trots. Trots dat ik ook een zoon heb.

Toch denk ik niet aan hoe het had kunnen zijn, maar dank ik voor hoe het nu is.
We zijn gelukkig lieverd. Ik, jouw papa en je twee zussen. En zoveel ruimte er in mijn hart is voor hen, is er ook voor jou.
En ik kan gelukkig zijn, juist omdat ik weet dat jij gelukkig bent. Dat jij bij Jezus bent, waar ik ook ooit mag zijn. Want ik geloof dat waar een hartje heeft geklopt een eeuwig leven is ontstaan.

Vandaag hang ik geen balonnen op, maar zet ik plantjes bij je grafje. Maar het is feest in de hemel…en terwijl ik een klein traantje wegpink, vier ik het hier toch even mee.

En ik besluit dat ik het toch ga delen op facebook. Al hoop ik dat niet iedereen me sterkte gaat wensen…. Dat hoeft namelijk echt niet! Ik hoop dat het moeders en vaders die hetzelfde hebben meegemaakt moed en troost geeft. Want juist uit jouw geboorte en overlijden is iets moois ontstaan. Het heeft mij laten zien waarvoor ik bestemd ben. En dat is het werk wat ik nu doe…en hoe raar voor sommigen het misschien klinkt …..daar dank ik voor.

Fijne verjaardag lieverd.
Dikke kus van mama.